Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας
Τον γνώρισα όταν το κτίριο στην Αττική Οδό ήταν ακόμη γιαπί. Ένα κουφάρι από μπετόν και σίδερα, χωρίς πρόσοψη, χωρίς επίπλωση, αλλά με κάτι που με άφησε άφωνο: όραμα. Ήταν πρωί Δευτέρας, μέσα στον Αύγουστο. Ο τότε εργοδότης μου,ο Κυριάκος Ιντζόγλου, ξαφνικά, σχεδόν επιτακτικά, μου τηλεφωνεί:
«Βάλε γραβάτα και πήγαινε στο κτίριο του Γαβαλά».Εκείνος τον είχε γνωρίσει την προηγουμένη στη Μύκονο, πάνω σε μερικές τεκίλες και ένα κοινό βλέμμα στη μόδα και το επιχειρείν.
Έφτασα χωρίς πολλές προσδοκίες. Περίμενα έναν “χαριτωμένο” άνθρωπο της μόδας, ελαφρύ, εξωστρεφή, μια περσόνα για εξώφυλλα.Και βρέθηκα μπροστά σε έναν από τους σοβαρότερους επιχειρηματικούς εγκεφάλους που έχω συναντήσει στη ζωή μου.
Με εντυπωσίασε από την πρώτη κουβέντα. Είχε υπόσταση, λόγο, αρχές, και κυρίως, μια σπάνια, αυθεντική διορατικότητα. Από εκείνη την ημέρα, δεν τον ξέχασα ποτέ. Και φαίνεται πως ούτε εκείνος εμένα. Γιατί στα χρόνια που ακολούθησαν, κρατήσαμε μια αραιά αλλά σταθερή επαφή – όχι με συμβατικούς όρους, αλλά με ουσία: events, lobbies, ιδέες.
Πάντα ήθελε να μιλάμε για την τεχνολογία στην επιχειρηματικότητα. Όχι γιατί του άρεσαν τα φρου φρου – αλλά γιατί καταλάβαινε το μέλλον. Με ρωτούσε, με άκουγε, ήθελε να του τα εξηγώ εγώ – όχι οι πολυπληρωμένοι ΙΤ experts της εταιρείας του.«Αυτοί το ξέρουν, εσύ το νιώθεις» μου είπε κάποτε.Και δεν το ξέχασα.
Ο Λάκης είναι ο ορισμός του αυτοδημιούργητου, χωρίς να τον πλασάρει με αφέλεια ή μιζέρια. Το story του δεν είναι αυτό ενός “ανθρώπου που τα κατάφερε”. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να μείνει στάσιμος, ακόμη και όταν η ίδια του η χώρα τον κυνήγησε.
Του εύχομαι λοιπόν σήμερα, 6 Αυγούστου 2025, ανήμερα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος – μια ημερομηνία που ταιριάζει απόλυτα με την κοσμική μετάλλαξη που φέρει πάντα μαζί του – να τα εκατοστήσει.
Όχι για να του χαρίσει ο χρόνος άλλα 30 χρόνια,αλλά για να μας χαρίσει εκείνος και άλλα χρόνια σκέψης, τόλμης και αισθητικής.
Γιατί ο Λάκης Γαβαλάς δεν είναι “διάσημος” – είναι σημείο αναφοράς.
Χρόνια Πολλά, Λάκη.Με σεβασμό, αναγνώριση και ένα ειλικρινές «ευχαριστώ» για όσα είσαι.