Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας
Μάρτιος 2026. Μέλλον. Αίθουσα 35ου Eurogroup με την συμμετοχή του ΔΝΤ.
Ο Αλέξης κάθεται στο πίσω μέρος της αίθουσας. Δεν λέει πολλά. Πίνει αργά τον καφέ του, μαύρο, χωρίς ζάχαρη. Κοιτάει ήσυχα τους υπόλοιπους γύρω από το τραπέζι: τον Μερτς να ιδρώνει, τη Λε Πεν να τρέμει τις αγορές, τον Σολτς σε θέση ψυχρής συνταξιοδότησης. Η Νέα Ευρώπη του 2026 ζέχνει φόβο, έλλειμμα και… deja vu.
Στο βάθος του Eurogroup, σηκώνεται ένας φωνή από το μέλλον:«Καλωσήρθατε στο 2010, αλλά αυτή τη φορά χωρίς τον Γιώργο Παπανδρέου να φταίει.»
Στο βάθος του Eurogroup, σηκώνεται ένας φωνή από το μέλλον:«Καλωσήρθατε στο 2010, αλλά αυτή τη φορά χωρίς τον Γιώργο Παπανδρέου να φταίει.»
Η Γαλλία χτυπάει την πόρτα του ΔΝΤ, ζητώντας 82 δισ. ευρώ για να μη σβήσει το κράτος πρόνοιας. Η Γερμανία ζητάει τεχνική βοήθεια για να μειώσει τις συντάξεις χωρίς να γκρεμίσει τη Χριστιανοδημοκρατία. Στην Ιταλία κάνουν ήδη δημοψήφισμα για το αν θα μείνουν στο ευρώ, ή αν θα γυρίσουν στην λιρέτα – με τζιν και καραμέλες στο εξώφυλλο της καμπάνιας.
Η ΤΡΟΪΚΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ. Όχι στην Αθήνα. Στο Παρίσι. Στο Βερολίνο. Στην καρδιά της Ευρώπης που κουνούσε το δάχτυλο όταν εμείς τρώγαμε μνημόνιο με το κουτάλι.
Και ξαφνικά…Η Ευρωπαϊκή Αριστερά παίζει φουλ επίθεση.
Ο Αλέξης Τσίπρας ανακηρύσσεται “Ειδικός Σύμβουλος Ευρω-Μνημονιακής Επιβίωσης”, με το παρατσούκλι “Τουρκοφάγος του ESM”. Οι Ισπανοί τον χειροκροτούν. Οι Πορτογάλοι τον συμβουλεύονται. Οι Βέλγοι τον αποκαλούν “Comrade Tsipras”. Η βρετανική Guardian τον έχει εξώφυλλο με τίτλο: «The Return of the European Cassandra».
Η Christine Lagarde του σφίγγει το χέρι και του ψιθυρίζει:«We should have listened to you back then…»
Η Christine Lagarde του σφίγγει το χέρι και του ψιθυρίζει:«We should have listened to you back then…»
Η Ευρώπη που κατέρριψε τον Τσίπρα, επιστρέφει σε αυτόν για να σωθεί.
Όλοι οι “Monsieur” του ευρωπαϊκού βορρά, οι πειθαρχημένοι προτεστάντες του πλεονάσματος, προσέρχονται ταπεινά στον Έλληνα που κράτησε τη χώρα του ζωντανή σε εποχή πλήρους οικονομικής γενοκτονίας.Εκείνον που λοιδόρησαν. Που γονάτισε και σήκωσε το κεφάλι. Που έβαλε γραβάτα μόνο όταν του την έδωσαν τα θηρία και όχι για να τους την παραδώσει.
Και τώρα;Τώρα, Monsieur Tsipras, go back. Go back to Brussels. Go back to the Eurogroup. Go back to your seat. The one you πλήρωσες με αίμα.
Γιατί η Ευρώπη κάνει κύκλους.Και κάθε φορά που χρεοκοπεί η αλαζονεία των Βρυξελλών, καλεί πίσω αυτόν που τα πέρασε πρώτος. Αυτόν που έσκαψε τον λάκκο, τον μέτρησε και επέζησε.
Και ναι, η νέα τρόικα έρχεται. Θα έχει άλλο ύφος, άλλες χώρες, ίδια φρίκη.Θα λέγεται «Task Force for Fiscal Consolidation».Θα μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ένα περίεργο γερμανικό διοικητικό jargon.Αλλά θα κάνει τα ίδια: περικοπές, ιδιωτικοποιήσεις, λιτότητα. Μόνο που αυτή τη φορά, ο Τσίπρας δεν θα είναι το θύμα. Θα είναι ο ξεναγός.
Η αριστερά θα επιστρέψει όχι ως ουτοπία, αλλά ως ανάγκη επιβίωσης.
Γιατί όταν έρθει το τέταρτο Μνημόνιο της Γαλλίας,το δεύτερο Μνημόνιο του Μερτς,και το “Structural Reform Package” της ΕΚΤ για τη Βαυαρία,κανένας Μακρόν δεν θα είναι εκεί.
Μόνο ο Τσίπρας θα γνωρίζει πώς διαπραγματεύεσαι με μαχαίρι στον λαιμό και χαμόγελο στο στόμα.Και ίσως τότε, η Ευρώπη να ξαναδεί στον καθρέφτη της αυτό που νόμιζε πως είχε θάψει:την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη. Την Αριστερά όχι ως κήρυγμα, αλλά ως θεσμική άμυνα της αξιοπρέπειας.
Go back, Monsieur Tsipras. Η θέση σου στην πρώτη σειρά είναι κρατημένη. Και αυτή τη φορά, η ιστορία δεν θα γράφεται εις βάρος σου. Θα γράφεται από σένα.