Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας
Πόσος καιρός πέρασε απ’ όταν ο Αλέξης Τσίπρας περιφρονούσε τις μετρήσεις; Τις έκαιγε με το βλέμμα του, τις χαρακτήριζε χειραγωγημένες, υποτιμούσε τη “μετρημένη δημοκρατία”. Κι όμως, να που φτάσαμε: στο 2025, να κοιτάει τα ποσοστά της GPO σαν διστακτικός επενδυτής που βλέπει τα futures να κατρακυλούν.
«Αυτός που έριξε τις δημοσκοπήσεις στα σκουπίδια το 2015, τώρα τις διαβάζει με κομμένη ανάσα.»
«Αυτός που έριξε τις δημοσκοπήσεις στα σκουπίδια το 2015, τώρα τις διαβάζει με κομμένη ανάσα.»
19,5% είπαν “ναι” σε νέο κόμμα – αλλά…
Όχι, δεν είναι 19,5%. Είναι 10% στην κάλπη. Και βλέπουμε. Γιατί άλλο να λες “ναι, ίσως” σε μια ερώτηση, κι άλλο να ρίχνεις ψήφο στο παραβάν. Κι αυτό το ξέρουν όλοι – και πρώτα απ’ όλα το ξέρει εκείνος.
Το δίλημμα: Βιβλίο ή Βουλή;
Ο πρώην πρωθυπουργός φέρεται να έχει δύο προσχέδια μπροστά του.
Το PDF για νέα πολιτική πλατφόρμα.
Το PDF για νέα πολιτική πλατφόρμα.
Το word.docx με το νέο του βιβλίο.Και αναρωτιέται: Να ξαναμπώ στο κάδρο της εξουσίας ή να μείνω παρατηρητής με κύρος;
Το word.docx με το νέο του βιβλίο.Και αναρωτιέται: Να ξαναμπώ στο κάδρο της εξουσίας ή να μείνω παρατηρητής με κύρος;
Η κρίση ταυτότητας ενός πολιτικού φαντάσματος
Δεν είναι εύκολο να ξαναγίνεις “ελπίδα” όταν σου θυμίζουν καθημερινά τι δεν άλλαξες. Πώς ο πολιτικός της “ρήξης” μετατράπηκε στον αρχιτέκτονα της “προσαρμογής”; Πώς ο νεαρός που έβαλε τα πόδια στο τραπέζι των Βρυξελλών τώρα κάθεται βουβός απέναντι από focus groups και συμβούλους στρατηγικής;
«Και αν τελικά ο Τσίπρας φοβάται τις δημοσκοπήσεις, μήπως φοβάται και το παρελθόν του;»
«Και αν τελικά ο Τσίπρας φοβάται τις δημοσκοπήσεις, μήπως φοβάται και το παρελθόν του;»
Συμπέρασμα
Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι πολιτικό. Είναι υπαρξιακό. Ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να αποφασίσει αν είναι ακόμα παίκτης ή απλώς ένας συγγραφέας που θέλει να αφήσει μια τελευταία σελίδα αξιοπρέπειας στο πολιτικό του ημερολόγιο.
ΥΓ: Σύντροφε πρόεδρε Αν δεν αντέχεις να σε απορρίπτουν οι αριθμοί, πώς θα αντέξεις να σε απορρίψουν οι άνθρωποι;