Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας
Η κατάθλιψη του ξυπνητηριού: το ξόρκι δεν πιάνει πια
Μία μέρα ήσουν σε αιώρα, με ήλιο στα βλέφαρα και καρπούζι στα χείλη. Και την επόμενη, είσαι κολλημένος στην Εθνική, με το Google Maps να σε διαβεβαιώνει ότι η ζωή είναι ένας γολγοθάς με 37 λεπτά καθυστέρηση λόγω “αυξημένης κυκλοφορίας στην έξοδο προς Λαμία”.
Η πρώτη μέρα στη δουλειά μετά την άδεια είναι μια μικρή ψυχολογική εκτέλεση με πρωινό. Το ξυπνητήρι ηχεί σαν air raid siren. Το ψυγείο άδειο. Το γραφείο σου πιο ξένο και πιο εχθρικό απ’ ό,τι το στόμα της πεθεράς σου μετά τον τσακωμό.
«Και τι έκανες στις διακοπές;»
Η ερώτηση-κυνισμός που σε ρωτάνε όλοι και εσύ απαντάς μ’ ένα χαμόγελο σπασμένο στα δύο, γιατί έκανες – ξεκουράστηκες, σώπασες, ένιωσες άνθρωπος. Και τώρα; Ξανά στο κλουβί, με το Outlook ανοιχτό και το ποντίκι να σου γνέφει «θα πονέσουμε παρέα».
Η επιστροφή της Καθημερινότητας:
Ο πιο ύπουλος εχθρός φοράει office casual και φέρνει τάπερ.
Το μυαλό θολό, τα emails σαν να γράφτηκαν σε άλλη γλώσσα. Έχεις ξεχάσει πώς πατιέται το “reply all”. Η καφεΐνη δεν πιάνει, γιατί η ψυχή σου έχει περάσει σε άλλο επίπεδο συνείδησης – αυτό της θλίψης και του υπαρξιακού ζαλάδα.
«Αν οι διακοπές είναι το οξυγόνο της ψυχής, η πρώτη μέρα στη δουλειά είναι η διασωλήνωση χωρίς αναισθητικό.»
«Αν οι διακοπές είναι το οξυγόνο της ψυχής, η πρώτη μέρα στη δουλειά είναι η διασωλήνωση χωρίς αναισθητικό.»
Πάρε μια ανάσα, σύντροφε της ρουτίνας.
Αυτό το άρθρο είναι για σένα. Τον άνθρωπο που έβγαλε τα σαγιονάρα για να βάλει ξανά κάλτσα με λευκό πουκάμισο. Για σένα που δεν θυμάσαι το password. Για σένα που κοιτάς την καρέκλα και λες: «πάλι εμείς οι δύο».
Δεν είσαι μόνος. Είμαστε πολλοί. Μια στρατιά ανθρώπων που σήμερα δεν θέλει να είναι εδώ. Αλλά είναι. Και αυτό λέγεται ανθρώπινη αξιοπρέπεια με θλίψη καπουτσίνο.
Κάλεσμα στο τέλος:
Κάνε μικρές πράξεις ανταρσίας. Κλέψε 15 λεπτά παραπάνω διάλειμμα. Κάνε ότι “κολλάει το Teams”. Στείλε meme στον συνάδελφο. Βάλε μουσική κρυφά. Και πάνω απ’ όλα – θυμήσου ότι κανένα σύστημα δεν μπορεί να σε καταπιεί ολόκληρο, αν κρατήσεις μια σπίθα ζωντανή.
Κουράγιο. Ο Σεπτέμβρης είναι μια απάτη, αλλά εμείς την ξέρουμε πια.