Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας Στραγαλάς, με καϊμάκι στο χείλος και κατακόρυφα ενοίκια

Στο Λευκό Πύργο φυσάει πάντα. Άλλοτε αγέρας, άλλοτε ιδεολογία. Αυτή τη φορά όμως, δεν είναι παρά το ρεύμα που αφήνουν πίσω τους οι επενδυτές, τα fund και οι εκπρόσωποι της «νέας εποχής». Μπήκαν στην πόλη χωρίς ταμπού, με στόχο όχι να ρωτήσουν πού είναι το Βαρδάρι, αλλά ποιον έχεις να μου γράψει μια πολυκατοικία 60s ως “neoclassical minimal με potential”.

Η Ελλάδα, λέει, είναι αναδυόμενος παράδεισος για luxury real estate. Και η Θεσσαλονίκη, μαζί με τη Χαλκιδική, την Καβάλα, τις Σέρρες, τα νησιά του Βορρά – μοιάζουν πλέον περισσότερο με αγγελίες Sotheby’s παρά με πόλεις και τόπους με ιστορική συνέχεια.

Η BARNES International Realty εγκαινιάζει γραφεία, οργανώνει δείκτες, ανεβάζει την Αθήνα και αργά αλλά σταθερά σκανάρει τον Βορρά. Οι τιμές ανεβαίνουν σαν τη στάθμη του Θερμαϊκού τα βράδια που δεν έχει αέρα.

Από τη Χαλκιδική μέχρι τα Κάστρα: ακίνητα για τουρίστες, έξοδοι για τους κατοίκους

Η Κατερίνα Μητσοτάκη και οι όμοιοί της μιλούν για «επενδυτική ωριμότητα». Πιθανότατα δεν κυκλοφόρησαν τελευταία στην Καλαμαριά ή στην Άνω Πόλη, όπου κάθε παλιό σπίτι με αυλή γίνεται “luxury two-level maisonette” για κάποιον Νορβηγό early retiree ή κάποιον Λιβανέζο developer με αισθητική Pinterest και ετήσιο εισόδημα δύο Πανεπιστημίων.

Η Χαλκιδική είναι το νέο Ντουμπάι με πεύκα. Οι ακτές από το πρώτο «πόδι» μέχρι το τρίτο, δεν είναι πια «καλό για το παιδί να κάνει μπάνιο» – είναι asset. Ένα “villa opportunity” με απόσβεση σε 4,5 σεζόν. Και όποιος δεν μπορεί, ας κάνει μπάνιο στον Θερμαϊκό. Ή στο ντουζ του AirBnB του, πριν το παραδώσει στον επόμενο.

Η Βέροια γίνεται «back to roots option» για Ελληνοκαναδούς τρίτης γενιάς. Οι Πρέσπες – οικολογικός παράδεισος με δαντελωτή γραμμή φιλοδοξιών. Στις Σέρρες, ο χασάπης βλέπει το μαγαζί δίπλα να γίνεται co-working space. Και στη Θάσο ανακαινίζεται πέτρα του 1895 για να χωρέσει μέσα δύο Δανούς και ένα drone.

Η Θεσσαλονίκη των 15 λεπτών – και των 1500 ευρώ ενοίκιο

Κάποτε λέγαμε «πάμε να δούμε σπίτι στους Αμπελόκηπους». Σήμερα λες «ξέρεις αν το Παλιό Ψυχικό της Θεσσαλονίκης είναι κοντά στο μετρό;». Σπίτια στην Τούμπα πωλούνται ως “authentic working-class gems with retro charm”. Η Καλαμαριά γίνεται «coastal boho dream». Η Πολίχνη… απλώς εξαφανίζεται απ’ το χάρτη των κανονικών ανθρώπων.

Το νέο αφήγημα λέει: «Με 250.000 ευρώ αγοράζεις στο Πανόραμα κατοικία που στο Παρίσι θα ήθελες έξι ζωές». Αλήθεια είναι. Το πρόβλημα είναι ότι ούτε στη Θεσσαλονίκη έχεις 250.000 ευρώ, κι ας πίνεις τον εσπρέσο σου σε πλαστικό και όχι στο Saint Germain.

Στο μεταξύ, τα παιδιά φεύγουν, οι παππούδες κλειδώνονται, και τα Airbnb φυτρώνουν σαν τις κερασιές στην Άνω Πόλη: ρομαντικά για φωτογραφίες, δηλητηριώδη για τους ενοικιαστές.

Ανάπτυξη, λέει. Εδώ δεν μπορείς να αγοράσεις μπουγάτσα χωρίς σκέψη

Η Βόρεια Ελλάδα δεν περιμένει επανάσταση. Περιμένει να μείνει κάπως όρθια. Περιμένει έναν ΟΑΣΘ που να περνάει, έναν μισθό που να φτάνει, ένα σπίτι που να μην χρειάζεται portfolio για να το δεις. Αντί γι’ αυτά, παίρνει διαφημίσεις με τίτλο “Mediterranean Dream – μόλις 890.000 ευρώ, θέα Άθω”.

Και το καλύτερο; Της λένε ότι αυτό είναι καλό. Ότι είναι “πρόοδος”. Ότι το Μενεμένη Real Estate είναι η απάντηση στην ανεργία. Κι αν δεν βρίσκεις σπίτι στη Σταυρούπολη, είναι επειδή δεν έχεις όραμα. Ή budget. Ή επενδυτική σοβαρότητα.