Πιο σοφός απ’ τον Σωκράτη. Πιο viral απ’ τον Τάσο Μπουγά.

Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας

Στην εποχή που όλοι προσπαθούν να αποδείξουν πόσο έξυπνοι είναι με citations, slides και TEDx, ο κύριος Αυγολέμονος βγήκε με μία μόνο ατάκα και τους ισοπέδωσε:

«Τα ορφανά πορεύονται και οι χήρες κονομιώνται.»

«Τα ορφανά πορεύονται και οι χήρες κονομιώνται.»

Δεν χρειάζεται να τον δεις σε Harvard lecture. Αρκεί ένα συνοικιακό καφενείο, μια καρέκλα από ψάθα και μια κάμερα να γράφει. Το υπόλοιπο το κάνει η φωνή-αλυσοπρίονο, η ματιά που έχει δει καλοκαίρια, χιόνια, τράπουλες, γυναίκες, ιππόδρομους, δημοσιές και το Κολωνάκι σε καθεστώς φυγής.

Ο ιππόδρομος είναι για αρχόντους. Όχι για καρντάσια με χρέη

Ο Κώστας — γιατί έτσι τον λένε τον κύριο Αυγολέμονο — έγινε ήρωας τυχαίος και απαραίτητος. Από την εκπομπή του Φερεντίνου στον Ιππόδρομο το ‘94, μέχρι τα TikTok και τις σελίδες στα memes, παραμένει ο μοναδικός δημόσιος στοχαστής που δεν έχει ιδέα ότι είναι influencer.

«Στον ελληνικό ιππόδρομο μπορεί να τρέχουν 10 άλογα και μία αγελάδα… και να κερδίσει η αγελάδα.»

«Στον ελληνικό ιππόδρομο μπορεί να τρέχουν 10 άλογα και μία αγελάδα… και να κερδίσει η αγελάδα.»

Αυτοδίδακτος. Αυθεντικός. Αυγολέμονος.

Ο Κώστας δεν φιλοσοφεί για να εντυπωσιάσει. Φιλοσοφεί γιατί πονάει. Μιλάει για το Κολωνάκι και τις “ντουντούκες” του, για τους ρέστους με τα δανεικά, για τη μάνα του που ήταν αρχαία Θεά, για τις γυναίκες που έζησε, για τα πάθη που δεν φοβήθηκε να υποκύψει — γιατί, όπως λέει, «άμα δεν υποφέρεις, δεν έζησες».

Δεν είναι κωμικός. Είναι καθρέφτης.

Ο κόσμος γελάει, αλλά ο σοβαρός ακροατής κλαίει λίγο από μέσα του. Γιατί σε κάθε ατάκα του κυρίου Αυγολέμονου υπάρχει μια ήττα, μια εξομολόγηση, ένα πικρό “έτσι είμαστε ρε φίλε” που δεν το χωράνε τα τηλεπαράθυρα.

«Με πιάνει από το χέρι ο Χατζηδάκης και μου λέει: “Αμάν ρε παιδί μου, δεν υποφέρεσαι.”»

«Με πιάνει από το χέρι ο Χατζηδάκης και μου λέει: “Αμάν ρε παιδί μου, δεν υποφέρεσαι.”»

Τι να μας πει ο Αριστοτέλης;

Ο Κώστας έχει ένα δικό του μεταφυσικό κώδικα: ο ιππόδρομος είναι για πρίγκιπες, τα βύσματα είναι για τους χαζούς, και η ζωή είναι ντομάτα — αν δεν την κόψεις σωστά, σε πιτσιλάει.

Στη φωνή του υπάρχει η προφορική ιστορία της Ελλάδας. Αυτής της χώρας που πίνει καφέ σε καφενεία, όχι σε coworking spaces. Που δεν παίζει με αλγόριθμους, αλλά με ζάρια. Που δεν κάνει καριέρα — κάνει καραμέλες να διαρκούν περισσότερο με το στόμα κλειστό.

Τελική Ωδή:

Ο κύριος Αυγολέμονος δεν είναι meme. Είναι η σάτιρα που αρνείται να πεθάνει, η αλήθεια που ντρέπονται να πουν οι διανοούμενοι, ο “φιλόσοφος της ανάγκης και της λαϊκής μνήμης” που δεν πέρασε ποτέ από πανεπιστήμιο αλλά έχει γράψει τόμους στα μυαλά των ανθρώπων.

Αν κάποτε φτιάξουμε νέο Σύνταγμα, θέλουμε τον κύριο Αυγολέμονο να το υπαγορεύει με κρασί και κεφτέ. Γιατί όπως λέει και ο ίδιος:

«Κορόιδα εδώ μέσα…»

«Κορόιδα εδώ μέσα…»

Αμήν και Κεφτεδάκι.