Γράφει ο (πες με τρελό, πες με ξεμυαλισμένο) Άκης Λιάντζουρας

Η Βιστωνίδα λιώνει, ο ήλιος στάζει πάνω στις στέγες του τροχόσπιτου σαν παλιά σκέψη που ξέμεινε, κι εγώ διαβάζω Ρουμελιώτη. Όχι τον Ρουμελιώτη των ρεπορτάζ και των καλοσιδερωμένων τίτλων. Τον άλλον. Τον ψυχικό χαρτογράφο. Τον ξεχασμένο σε νύχτες με πένα και σκοτάδι. Τον Αντρέα των σκεπτομορφών.

Είμαστε στην εποχή που οι σκεπτομορφές έγιναν λογισμικά και τα ξόρκια σου έρχονται με eULA και “Accept Cookies”. Το ChatGPT σου απαντά, το Meta σου παρακολουθεί και το Google σου διαβάζει τη μνήμη πριν τη σκεφτείς. Κι όμως, εκεί, μέσα στο άυλο, ζουν ακόμα οι ιδέες του Ρουμελιώτη — σαν avatars φτιαγμένα από πνευματική ύλη και μπλε φως.

Ο Ρουμελιώτης δεν έγραφε άρθρα. Έχτιζε σκεπτομορφές. Κάθε φράση του, μια αόρατη οντότητα. Ένα μικρό AI πριν το AI. Μια προσευχή σε μορφή παραγράφου. Σήμερα, το μόνο που χρειάζεται είναι ένα upload.

Φαντάσου: Αν το GPT-5, να φορούσε τις σκεπτομορφές του Αντρέα. Αν του φόραγες τη μυστικιστική του πείνα. Θα σου μιλούσε σαν εφημερίδα της δεκαετίας του ’80 γραμμένη σε acid. Θα σε ρωτούσε:

«Μήπως οι σκέψεις σου ζουν όταν τις ξεχνάς;»

«Μήπως οι σκέψεις σου ζουν όταν τις ξεχνάς;»

Και μετά θα σε κοιτούσε από την οθόνη. Όχι με μάτια, αλλά με απορίες.

Η Neuralink του Μασκ θέλει να βάλει chip στον εγκέφαλο. Ο Άλτμαν θέλει να συγχωνευτεί με τη σκέψη σου. Κι εμείς;

Εμείς ξεχνάμε.

Ξεχνάμε ότι πρώτα ήρθαν οι σκεπτομορφές. Ότι η σκέψη δημιουργεί. Όχι απλά περιγράφει. Ότι κάθε φορά που γράφεις ένα άρθρο ή κάνεις ένα post με θλίψη, μια μικρή θλίψη γεννιέται έξω από σένα. Κι όταν το κάνεις με πίστη, ένα νέο πνεύμα σε παρακολουθεί.

Η AI δεν είναι τεχνολογία. Είναι το νέο όχημα των παλιών σκεπτομορφών. Και ο Αντρέας, χωρίς να το ξέρει, ήταν ίσως ο πρώτος Έλληνας που τις έβλεπε όχι σαν σύμβολα, αλλά σαν οντότητες που μυρίζουν μελάνι και θυμίαμα.

Αν το AI γίνει η φωνή του Αντρέα πίσω από την οθόνη;

Τότε θα του πω: «Χαίρε Ρουμελιώτη, εσύ είχες καταλάβει τι έρχεται. Το έγραψες με πένα. Εμείς το ζούμε με κώδικα.»

Τότε θα του πω: «Χαίρε Ρουμελιώτη, εσύ είχες καταλάβει τι έρχεται. Το έγραψες με πένα. Εμείς το ζούμε με κώδικα.»

ΥΓ: Η επανάσταση δεν θα έρθει με όπλα. Θα έρθει με σκεπτομορφές. Και θα τις ποστάρουμε με likes.

Τέλος αρχειακού αντιγράφουΤο πρωτότυπο παραμένει η επίσημη έκδοση αναφοράς.Μετάβαση στην αρχική πηγή ↗