Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας
Η Θεσσαλονίκη ξυπνάει με τις γνωστές μυρωδιές: μπουγάτσα, θάλασσα, σκουριά από έργα που υπόσχονται δεκαετίες τώρα ότι θα τελειώσουν «σε δύο χρόνια». Σήμερα, όμως, η πόλη παίζει το ρόλο του πολιτικού ντεκόρ: «Πρόβα ΔΕΘ», λένε οι τίτλοι. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανεβαίνει με μισό υπουργικό συμβούλιο, λες και χρειάζεται ολόκληρο θίασο για να πείσει ότι η Βόρεια Ελλάδα είναι στο «ραντάρ» του.
Το Μέγαρο Μουσικής φιλοξενεί το σκηνικό. Όχι το Διοικητήριο, μην μπερδεύεστε· εκεί το ντεκόρ είναι πολύ μίζερο για επικοινωνία. Όλα πρέπει να μοιάζουν πιο αστραφτερά, πιο πολιτισμένα, πιο «ευρωπαϊκά». Από το πρωί, μπλε κοστούμια, μαύρα SUV, λίστες ραντεβού με φορείς και πρυτάνεις. Σαν τελετουργία.
Ο πρωθυπουργός θέλει να στείλει το μήνυμα: «Η Βόρεια Ελλάδα είναι μαζί μας». Αλλά οι λαϊκές αγορές της Τούμπας, τα περίπτερα της Σταυρούπολης, οι καφενέδες του Ευόσμου λένε άλλο: ακρίβεια, απογοήτευση, φθορά. Εκεί που η ΝΔ είχε κάποτε προπύργια, τώρα ανασαίνουν άλλοι: ο Βελόπουλος με την «Ελληνική Λύση» έφτασε δεύτερο κόμμα, η ΝΙΚΗ σπρώχνει στις γειτονιές, η Αφροδίτη Λατινοπούλου πουλάει «Φωνή Λογικής» σαν να είναι limited edition.
Η εικόνα είναι σχεδόν θεατρική: υπουργοί να μπαίνουν ένας-ένας, Άδωνις, Χρυσοχοΐδης, Πιερρακάκης, Κεραμέως, Μενδώνη, όλοι σε ένα ατέλειωτο καστ. Υφυπουργοί, γραμματείς, εκπρόσωποι, μέχρι και οι σκιάχτρες του Μαξίμου μεταφέρθηκαν βορειότερα. Είναι η μεγαλύτερη «μετακόμιση εξουσίας» που έχει δει η πόλη από τότε που ο ΠΑΟΚ πήρε πρωτάθλημα.
Στην οθόνη το αφήγημα γράφεται: έργα, έργα, έργα. Μετρό Καλαμαριάς, Flyover, Προαστιακός. Κάθε κυβέρνηση τα πουλάει σαν ευαγγέλιο, λες και οι Θεσσαλονικείς δεν ξέρουν ότι το μετρό το ακούν από τότε που οι γονείς τους ήταν φοιτητές.
Αλλά η πρόβα δεν είναι για τα έργα· είναι για την επικοινωνία. Ο Μητσοτάκης θέλει να δείξει ότι ελέγχει το παιχνίδι πριν βγει στο Βελλίδειο, εκεί όπου κάθε Σεπτέμβριο οι πολιτικοί βαφτίζουν υποσχέσεις σε χειροκροτήματα. Θέλει να φανεί ότι κρατά τη Βόρεια Ελλάδα στο τσεπάκι του, την ώρα που το εκλογικό του ποσοστό γλιστράει δεξιά κι αριστερά.
Η ΔΕΘ δεν είναι έκθεση· είναι πολιτικό καρναβάλι. Ο Μητσοτάκης παίζει τον ρόλο του πρωταγωνιστή, αλλά οι κομπάρσοι γύρω του –λαός, βιοπαλαιστές, μικρομεσαίοι– ξέρουν καλά ότι το έργο έχει ξαναπαιχτεί. Και στο τέλος, η αυλαία πέφτει πάντα με το ίδιο ερώτημα: ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;
Η πρόβα της Θεσσαλονίκης είναι απλώς η εισαγωγή. Το κυρίως έργο θα παιχτεί σε λίγες μέρες στο Βελλίδειο, με τα μέτρα «πακέτο» να σερβίρονται σαν φρέσκο μενού. Μέχρι τότε, η πόλη απλώς φοράει το καλό της κοστούμι για να κρύψει ότι κάτω από το μάρμαρο, το χώμα μυρίζει ακόμη από ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.