Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας

Το ελληνικό κράτος αποφάσισε να λύσει το πρόβλημα της κακής πίστης στις ενοικιάσεις ακινήτων με ένα ακόμα πιστοποιητικό. Ναι, σωστά διαβάσατε: Πιστοποιητικό φερεγγυότητας. Για να νοικιάσεις σπίτι. Όχι για να πάρεις δάνειο. Ούτε για να αναλάβεις Δημόσιο αξίωμα. Αλλά για να μείνεις κάπου.

Εν τω μεταξύ 4.242.507 ΑΦΜ χρωστάνε μόνο στην εφορία!!! Οι μισοι ελληνεσ δηλαδη!

Εν τω μεταξύ 4.242.507 ΑΦΜ χρωστάνε μόνο στην εφορία!!! Οι μισοι ελληνεσ δηλαδη!

Η νέα εποχή του «πιστοποιητικού ενοικιαστή»

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, προχωρά η ενεργοποίηση του Μητρώου Παρακολούθησης Ιδιωτικού Χρέους, ενός εργαλείου που ξεκίνησε στα χαρτιά το 2022 και, τέσσερα χρόνια αργότερα, ξαφνικά αποφασίστηκε να γίνει η «νέα ασπίδα» φερεγγυότητας στην αγορά. Και κάπως έτσι, γεννήθηκε η ιδέα ότι κάθε ενοικιαστής θα πρέπει να έχει τη δική του… πιστοληπτική ταυτότητα.

Όσοι έχουν χρέη, όσοι καθυστέρησαν κάποτε τη δόση στον Κωτσόβολο, όσοι έφαγαν ένα πρόστιμο από την Εφορία, ίσως δεν μπορέσουν να πείσουν τον ιδιοκτήτη να τους νοικιάσει ένα σπίτι. Η τεχνοκρατική ουτοπία της πλήρους διαφάνειας φέρνει μαζί της και τη δυστοπία του κοινωνικού αποκλεισμού μέσω δεικτών και σκορ. Για να μην ξεχνιόμαστε, το μέτρο αυτό δεν θα αξιολογεί απλώς οικονομικά στοιχεία. Θα επηρεάζει το δικαίωμα στη στέγαση.

Από την ΑΑΔΕ στο σπίτι σου: Ο αλγόριθμος που αποφασίζει αν μπορείς να κοιμηθείς κάπου

Το «πιστοποιητικό φερεγγυότητας» είναι ουσιαστικά η εξαγωγή των οικονομικών δεδομένων ενός πολίτη —φυσικού ή νομικού προσώπου— από τις βάσεις του κράτους και των τραπεζών, με στόχο να διαμορφωθεί μια εικόνα για την πιστοληπτική του συμπεριφορά.

Και με βάση αυτήν, θα μπορεί ο ιδιοκτήτης να αποφασίσει αν «τον εμπιστεύεται». Δηλαδή, το αν μπορείς να μείνεις κάπου δεν θα το κρίνει η κουβέντα, η δουλειά σου ή η προοπτική σου. Αλλά το excel με τα χρέη.

Το αστείο, αν δεν ήταν τραγικό, είναι ότι η κυβέρνηση εμφανίζει το μέτρο ως φιλελεύθερη μεταρρύθμιση, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μηχανισμό κανονικοποίησης του αποκλεισμού. Ένας πολίτης που έχει ένα παλιό χρέος στην εφορία, ίσως γιατί τον χτύπησε η κρίση, χάνει αυτόματα πόντους «εμπιστοσύνης» στην ενοικίαση κατοικίας. Και αν αναλογιστεί κανείς τι σημαίνει αυτό για +50αρηδες, freelancers, μονογονεϊκές οικογένειες ή μετανάστες, η δυστοπία αποκτά ταξικά χαρακτηριστικά.

Το νεοφιλελεύθερο «πιστοποιητικό καθαρότητας»

Ποιος θα ελέγχει αυτά τα δεδομένα; Ποιος θα τα διασταυρώνει; Ποιος θα αποτρέπει την καταστρατήγησή τους; Η απάντηση είναι κανείς. Το μητρώο θα παρέχει «ανώνυμα» δεδομένα για μακροοικονομική αξιολόγηση και ταυτόχρονα θα δίνει στον κάθε ιδιοκτήτη την εξουσία να απορρίψει αιτούντες με βάση «κακό πιστοληπτικό ιστορικό».

Δηλαδή, η κοινωνική εμπειρία του ανθρώπου, το επάγγελμά του, οι συνθήκες ζωής του, δεν έχουν καμία σημασία. Αν δεν πληρώνεις πάντα στην ώρα σου, είσαι αφερέγγυος. Και αν είσαι αφερέγγυος, μένεις στο δρόμο.

Έτσι γεννιέται ένα νέο είδος κοινωνικής διαστρωμάτωσης: οι πιστοποιημένοι και οι απορριφθέντες.

Το παρδαλό κατσίκι γελάει – γιατί θυμάται ότι…

Το κράτος είναι ο πρώτος οφειλέτης σε προμηθευτές και συνταξιούχους.

Το κράτος είναι ο πρώτος οφειλέτης σε προμηθευτές και συνταξιούχους.

Οι ανακεφαλαιοποιήμενες με το αίμα του Ελληνικού Λαού τράπεζες έχουν κουρέψει οριζόντια χρέη εταιρειών αλλά δεν συγχωρούν ούτε 10€ καθυστέρηση σε ιδιώτες.

Οι ανακεφαλαιοποιήμενες με το αίμα του Ελληνικού Λαού τράπεζες έχουν κουρέψει οριζόντια χρέη εταιρειών αλλά δεν συγχωρούν ούτε 10€ καθυστέρηση σε ιδιώτες.

Οι μεγάλοι ιδιοκτήτες ζητούν ήδη 6 ενοίκια προκαταβολή.

Οι μεγάλοι ιδιοκτήτες ζητούν ήδη 6 ενοίκια προκαταβολή.

Οι μικροί ενοικιαστές καλούνται να αποδείξουν ότι είναι καλοί άνθρωποι μέσα από… αριθμούς.

Οι μικροί ενοικιαστές καλούνται να αποδείξουν ότι είναι καλοί άνθρωποι μέσα από… αριθμούς.

Το πιο ειρωνικό όμως; Το “πιστοποιητικό φερεγγυότητας” έρχεται σε μια αγορά που δεν έχει ούτε αρκετά σπίτια, ούτε προσιτά ενοίκια. Αντί να ρυθμιστεί η αυθαιρεσία των ιδιοκτητών, μετακυλίεται όλο το βάρος στους ενοικιαστές — με πιστοποιητικά, πλατφόρμες, πρόστιμα και ψηφιακές κρεμάλες.

Συμπέρασμα: Η στέγαση δεν είναι bonus για καλούς μαθητές

Το κράτος μπορεί να φτιάχνει μητρώα, πλατφόρμες και «εργαλεία», όμως η στέγαση είναι δικαίωμα. Δεν είναι κουπόνι φερεγγυότητας, ούτε προνόμιο για όσους έχουν λευκό μητρώο χρεών. Αν το επόμενο βήμα είναι να ζητάμε «σκορ αξιοπιστίας» και για να βγούμε ραντεβού ή να βάλουμε τα παιδιά μας στο σχολείο, τότε η κοινωνία επιστρέφει σε μια ψηφιακή φεουδαρχία.

Πιστοποιητικό για να μείνεις σπίτι;

Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Και μετά θα μείνει άστεγο.

Τέλος αρχειακού αντιγράφουΤο πρωτότυπο παραμένει η επίσημη έκδοση αναφοράς.Μετάβαση στην αρχική πηγή ↗