Σας θυμίζει κάτι; Ή μήπως όχι;
Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας
«Ζούμε επί χρόνια πάνω από τις δυνατότητές μας. Απαιτούνται επώδυνες αποφάσεις».Τα είπε. Ολόκληρος, επίσημος και με καλοσιδερωμένη γραβάτα. Ο νέος Καγκελάριος της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς.Και δεν τα είπε για εμάς. Τα είπε για τη δική του χώρα. Τη Γερμανία. Τη χώρα που κάποτε μας έδειχνε με το δάχτυλο όπως η δασκάλα δείχνει τον άτακτο μαθητή στην τελευταία σειρά που δεν έφερε τετράδιο.
Και τώρα;Πώς αλλάζουν οι καιροί.Αυτοί που μας κουνούσαν το δάχτυλο, το τρώνε πίσω.Αυτοί που μας φώναζαν «τεμπέληδες του Νότου», τώρα χρειάζονται “επώδυνες αποφάσεις”.Αυτοί που μοίραζαν μνημόνια σαν στραγάλια και έστελναν Τόμσεν και Ρεν για να μας μάθουν αριθμητική, τώρα κάνουν έκτακτες συνεδριάσεις για να πληρώσουν τον λογαριασμό ρεύματος στο Βερολίνο.
Πού είναι τα νούμερα τώρα, κυρ-Μερτς;Πού είναι οι πλεονασματικοί σας προϋπολογισμοί; Οι “εργασιακοί σας Παράδεισοι”; Τα τεράστια σας Handelsüberschuss;Τώρα μάλλον ήρθε η ώρα να φάτε λίγη από τη συνταγή που μας ταΐζατε εσείς – χωρίς λάδι και με διαιτολόγο το ΔΝΤ.
Αλλά ξέρετε κάτι;Δεν είναι αυτό το αστείο. Το αστείο είναι ότι παρουσιάζεται ως λογική και υπεύθυνη η ίδια φράση που, όταν λεγόταν στην Αθήνα, συνοδευόταν από ΜΑΤ, δακρυγόνα και χιλιάδες αυτοκτονίες.Όταν την είπαμε εμείς, ήμασταν αχάριστοι. Όταν την λέει ο Μερτς, είναι “σοβαρός μεταρρυθμιστής”. Όταν βουλιάζαμε εμείς, ήταν κρίση εμπιστοσύνης. Όταν βουλιάζουν αυτοί, είναι «επαναξιολόγηση της παραγωγικής δομής της Ευρώπης».
“Ζούσατε πάνω από τις δυνατότητές σας”, μας έλεγαν το 2010, με στόμφο, χαμόγελο και PowerPoint. Κι εμείς κατεβάζαμε τα κεφάλια.Κλείναμε μαγαζιά, χάναμε δουλειές, βγάζαμε ρούχα από καταστήματα και τρώγαμε φακές τρίτης διαλογής.Γιατί; Γιατί οι «νοικοκυραίοι» του Βορρά δεν ανέχονταν το “μεσογειακό μοντέλο”. Το ίδιο μοντέλο που τώρα προσπαθούν να αντιγράψουν για να σωθούν.
“Ζούσατε πάνω από τις δυνατότητές σας”, μας έλεγαν το 2010, με στόμφο, χαμόγελο και PowerPoint.
Κι εμείς κατεβάζαμε τα κεφάλια.Κλείναμε μαγαζιά, χάναμε δουλειές, βγάζαμε ρούχα από καταστήματα και τρώγαμε φακές τρίτης διαλογής.Γιατί; Γιατί οι «νοικοκυραίοι» του Βορρά δεν ανέχονταν το “μεσογειακό μοντέλο”.
Το ίδιο μοντέλο που τώρα προσπαθούν να αντιγράψουν για να σωθούν.
Γερμανία, καλωσήρθες στον κόσμο των “πέρα από τις δυνατότητές σου”.Δεν έχει πια bail-out, δεν έχει Schäuble να διδάσκει με το ανασηκωμένο φρύδι, ούτε “moral hazard”.Τώρα έχεις εσύ τον hazard. Οικονομικό, πολιτικό, πολιτισμικό. Και κυρίως, ηθικό.Γιατί – το ξέρεις κι εσύ – σε λίγο θα σου λένε κι εσένα ότι πρέπει να κόψεις συντάξεις, να μειώσεις παροχές, να βγάλεις στο σφυρί τα κρατικά σου assets, μπας και “πείσεις τις αγορές”.
Και ξέρεις τι θα κάνουμε εμείς τότε;Θα καθόμαστε στο καφενείο, με φραπέ και τσιγάρο, και θα βλέπουμε τα δελτία σας.Όπως βλέπατε εσείς τα δικά μας.Με ύφος. Με κριτική. Με ηθική ανωτερότητα.
Μόνο που εμείς δεν θα σας κουνήσουμε το δάχτυλο.Θα σας δώσουμε μια καρέκλα. Για να καθίσετε μαζί μας, επιτέλους, στο ίδιο τραπέζι.
Υστερόγραφο:Αν χρειαστείτε βοήθεια για το πώς να ζεις με 500 ευρώ και να το παίζεις “πρωτογενές πλεόνασμα”, ρωτήστε κανέναν Έλληνα συνταξιούχο.Ή τον Νίκο τον περιπτερά από την Κυψέλη. Ή την κυρά-Ελένη που ξέρει να ζυμώνει κρίση με λίγο νερό, αλεύρι και πείσμα.Θα σας τα μάθουν όλα. Τσάμπα. Και φέρτε και τους Γάλλους.