Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας
Καθόμουν στο μπαρ του ξενοδοχείου, εδώ στην Σκόπελο κλέβοντας χρόνο από τις διακοπές για να ακούσω στιγμές από το συνέδριο του Economist και οι λέξεις του Μαρινάκη αντηχούσαν στο κεφάλι μου σαν βροντή σε ξηρασμένο τοπίο. «Από τις 20 κάθε μήνα οι οικογένειες δεν έχουν αρκετά για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες». Μια φράση που θα έπρεπε να βγει από το στόμα κάποιου αριστερού ιδεολόγου, όχι από έναν εφοπλιστή που θα μπορούσε να αγοράσει ολόκληρα νησιά για πρωινό.
Και όμως, εκεί ήταν. Στο 5ο Thessaloniki Metropolitan Summit του Economist, μπροστά στον Μπόρις Τζόνσον – έναν άνθρωπο που κατάφερε να καταστρέψει τη Βρετανία με την ίδια αυτοπεποίθηση που θα έτρωγε fish and chips – ο Βαγγέλης Μαρινάκης έκανε κάτι που κανένας άλλος εφοπλιστής δεν θα τολμούσε: είπε την αλήθεια.
Το Παράδοξο του Πλούσιου Πατριώτη
Εδώ είναι το πράγμα που με τρελαίνει. Ο Μαρινάκης θα μπορούσε να είναι σαν όλους τους άλλους. Θα μπορούσε να κάθεται στο γιοτ του κάπου στο Μονακό, να πίνει σαμπάνια Dom Pérignon και να αγνοεί τελείως τι συμβαίνει στην πατρίδα του. Η περιουσία του δεν εξαρτάται από την ελληνική οικονομία – τα καράβια του σκίζουν τους ωκεανούς, όχι το Σαρωνικό. Οι επενδύσεις του απλώνονται από την Αγγλία μέχρι τις ΗΠΑ.
Και όμως, εκεί στη Θεσσαλονίκη, μίλησε για τη Βουλγαρία και την Ελλάδα στην «τελευταία θέση της Ευρώπης στον δείκτη πραγματικού εισοδήματος». Μίλησε για διαφθορά, για συγκαλύψεις, για το ΟΠΕΚΕΠΕ. Μίλησε σαν άνθρωπος που νοιάζεται, όχι σαν κάποιος που έχει την πολυτέλεια της αδιαφορίας.
Η Σκηνή με τον Τζόνσον: Όταν η Λογική Συναντά την Ιδεολογία
Η στιγμή που ο Τζόνσον άρχισε να συγκρίνει τη Ρωσία με τον Χίτλερ ήταν σαν να βλέπεις έναν μεθυσμένο να προσπαθεί να εξηγήσει την κβαντική φυσική. Ο Μαρινάκης, με την ψυχρή λογική του επιχειρηματία που έχει δει πώς λειτουργεί πραγματικά ο κόσμος, του εξήγησε την πραγματικότητα: «η Ρωσία συνεχίζει να πουλάει πετρέλαιο σε χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία, ενώ η Ευρώπη πληρώνει σε υψηλές τιμές».
Αυτό δεν είναι γεωπολιτική θεωρία. Αυτό είναι μαθηματικά. Αυτό είναι η πραγματικότητα που ζούμε κάθε μέρα στα πρατήρια βενζίνης, στους λογαριασμούς του ρεύματος, στο σούπερ μάρκετ.
Το Κάλεσμα: Η Συμμαχία των Ελλήνων Προθύμων
Και τώρα έρχομαι στο σημείο που θα με πουν τρελό. Μαρινάκη, ίσως ήρθε η ώρα να σταματήσεις να μιλάς και να αρχίσεις να δρας. Έχεις τη δύναμη, έχεις τους πόρους, έχεις και – το πιο σημαντικό – φαίνεται να έχεις και τη διάθεση να νοιαστείς για αυτή τη χώρα.
Τι θα γινόταν αν έκανες κάτι ανήκουστο; Τι θα γινόταν αν μαζέψεις όλους αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τα πράγματα – εφοπλιστές, επιχειρηματίες, διανοούμενους, ανθρώπους με όραμα – και δημιουργήσεις μια πραγματική Συμμαχία των Ελλήνων Προθύμων;
Όχι άλλο ένα κόμμα. Όχι άλλη μια παράταξη. Μια κίνηση. Μια συλλογική προσπάθεια ανθρώπων που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να πετύχουν στη ζωή τους και τώρα θέλουν να το κάνουν και για τη χώρα τους.
Η Αλήθεια που Κανείς Δεν Θέλει να Πει
Γιατί, βλέπεις, αυτό που είπε ο Μαρινάκης για τις οικογένειες που δεν βγάζουν τον μήνα μετά τις 20 δεν είναι πολιτικό σύνθημα. Είναι στατιστική. Είναι η καθημερινότητα εκατομμυρίων Ελλήνων που ξυπνούν κάθε πρωί και αναρωτιούνται πώς θα τα βγάλουν πέρα.
Και όταν ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να αγνοήσει αυτή την πραγματικότητα επιλέγει να τη φωνάξει δημόσια, μπροστά σε διεθνές ακροατήριο, τότε ίσως – μόνο ίσως – υπάρχει ελπίδα.
Η ελπίδα ότι κάποιος που έχει τη δύναμη να κάνει τη διαφορά θα το κάνει πραγματικά. Όχι με λόγια, αλλά με πράξεις. Όχι από τα βήματα της Βουλής, αλλά από τον πραγματικό κόσμο, εκεί που τα χρήματα κινούνται, οι επενδύσεις γίνονται και η οικονομία αναπνέει.
Κύριε Μαρινάκη, η μπάλα είναι στο γήπεδό σας. Και όλοι μας περιμένουμε να δούμε αν θα την κλωτσήσετε στα αδιέξοδα της πολιτικής ή αν θα σκοράρετε το γκολ που χρειάζεται αυτή η χώρα.
“Όταν η αλήθεια γίνεται επανάσταση, η σιωπή γίνεται έγκλημα.”