Τραπάρει ο Άκης Λιάντζουρας vs Snik

Άκου, bro:Φοράς Balenciaga, αλλά τρέμεις e-mail από Εφορία.Flex στο story — auto-export το account.Το vibe σου viral, η δήλωση σου ghost.Κι όταν σκάει το audit, δεν έχει replay — έχει post.

Ντύνομαι Balenciaga, πληρώνω σαν μπατίρης,Χαμογελάει ο λογιστής — γιατί ξέρει ο Σωτήρης.Racks στο story, receipts στον πάτο,Η Εφορία tagάρει — “#audit, κάτσε κάτω.”

POS κολλάει — vitrina clean,Freeze στο bank, όχι στο screen.Likes με noise, αλλά η ΔΟΥ έχει mute,Κι όταν σκάει email, το flex γίνεται fluke.

Ο Snik βγάζει χιλιάδες σε ένα βράδυ — κι ο γιατρός που σου έσωσε τη μάνα παίρνει 800€ το μήνα.

Αντί για εισαγωγή, πάμε κατευθείαν στην καρδιά της παράνοιας:

Ένας τύπος με κακή άρθρωση, φάλτσο autotune και τατουάζ μέχρι το λαιμό, ανεβαίνει σε μια σκηνή, μουρμουρίζει κάτι για Rolex, ξενύχτια και “baddie με body”, και σε ένα βράδυ μπορεί να βγάλει 10.000 ευρώ.

Την ίδια ώρα, ένας γιατρός επειγόντων που κάνει 36ωρες εφημερίες, χωρίς ύπνο, σώζοντας ανθρώπους που δεν ξέρει — βγάζει κάτω από 1.200 το μήνα, μικτά.

Αν αυτό δεν είναι καθρέφτης της κοινωνικής μας αποσύνθεσης, τότε τι είναι;

Στίχοι επιπέδου «WordArt»

Ο Snik και κάθε Snik δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είμαστε εμείς.Μια κοινωνία που πληρώνει ακριβά τη μετριότητα όταν είναι πασπαλισμένη με λίγη “γκλαμουριά”, λίγα swipes στο Instagram και ένα όνομα με γράμματα-καπς.

Διάβασε μερικούς στίχους του:

“Λεφτά, μουνί, club, καπνός”“Την πήρα σπίτι, με λέει daddy”“Δεν έχω χρόνο για haters, μόνο Rolex στο hand μου”

“Λεφτά, μουνί, club, καπνός”“Την πήρα σπίτι, με λέει daddy”“Δεν έχω χρόνο για haters, μόνο Rolex στο hand μου”

Και κάπου εκεί ένα 14χρονο αγόρι αποφασίζει πως αυτό είναι το “πρότυπο”. Όχι ο δάσκαλος. Όχι η γιατρός. Όχι ο αρχιτέκτονας.Ο Snik.Γιατί;Γιατί δείχνει λεφτά, όχι γιατί έχει κάτι να πει.

“Δεν έχουμε λεφτά για γιατρούς” — αλλά έχουμε για backstage και vip

Ακούμε συνέχεια από το κράτος: “Δεν έχουμε πόρους να αυξήσουμε τους μισθούς των γιατρών, των νοσηλευτών, των δασκάλων.”Αλλά με έναν γρήγορο υπολογισμό:

Σε ένα φεστιβάλ, ο Snik μπορεί να πάρει από 5.000 ως 15.000 ευρώ για ένα act.

Σε ένα φεστιβάλ, ο Snik μπορεί να πάρει από 5.000 ως 15.000 ευρώ για ένα act.

Δηλαδή, όσα βγάζει ένας αγροτικός γιατρός σε 8 μήνες εφημεριών.

Δηλαδή, όσα βγάζει ένας αγροτικός γιατρός σε 8 μήνες εφημεριών.

Κι ο γιατρός δεν ανεβαίνει με σκηνικά, καπνούς και autotune. Ανεβαίνει στην εφημερία όταν έχεις 39 πυρετό και πανικό.

Κι ο γιατρός δεν ανεβαίνει με σκηνικά, καπνούς και autotune. Ανεβαίνει στην εφημερία όταν έχεις 39 πυρετό και πανικό.

Τι ακριβώς μας λέει αυτό για τις αξίες μας;Πόσο αξίζει μια ζωή και πόσο ένα “μπιτ” με κούφια λόγια;

Το χειρότερο; Το κοινό του.

Το πρόβλημα δεν είναι ένας τύπος που βρήκε ένα target group και το αρμέγει με rim-job ρίμες.Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχει κοινό που τον πληρώνει γι’ αυτό.Το χειροκροτάει.Το ανεβάζει story.Το πουλάει στα παιδιά του για “είδωλο”.

Δεν φταίει μόνο ο Snik. Φταίμε εμείς.Που τον καλέσαμε στα MAD Awards, τον βάλαμε prime time και του δώσαμε την ευκαιρία να φτύνει τη σαχλαμάρα του για “πλατίνα και pussy” πάνω σε μια κοινωνία που δουλεύει 12 ώρες τη μέρα για να πληρώνει ΕΝΦΙΑ.

Η λύση; Όχι cancel — αλλά κριτήριο

Δεν χρειάζεται να “ακυρώσεις” τον Snik.Χρειάζεται να ξυπνήσεις.Να μάθεις στα παιδιά σου πως το “φουσκωμένο πορτοφόλι” δεν σημαίνει ποιότητα.Ότι οι άνθρωποι που αξίζουν πραγματικά, συνήθως δεν κάνουν φασαρία.Κι ότι δεν είναι cool να θαυμάζεις κάποιον επειδή φοράει Versace ενώ δεν μπορεί να αρθρώσει πρόταση χωρίς να λέει “ρε μαλάκα”.

Κλείσιμο:

Δεν είναι προσωπικό.Ο Snik κάνει τη “δουλειά” του.Το τραγικό είναι ότι του την επιτρέπουμε.Κι ακόμα χειρότερα: τον πληρώνουμε για να μας σερβίρει σκουπίδια — την ώρα που άλλοι πληρώνουν με burnout και αίμα για να κρατάνε την κοινωνία όρθια.

Αν αυτό δεν σε θυμώνει, δεν είσαι μέρος της λύσης. Είσαι μέρος του προβλήματος.

ΥΓ: Αν ο Snik θέλει να απαντήσει, να το κάνει με αποδείξεις. Όχι με emoji και μπούρδες στο story.Και ας δείξει και μια φορολογική δήλωση — έτσι, για την ΑΑΔΕ.Καθότι Balenciaga, αλλά μήπως κι αυτός… πληρώνει σαν μπατίρης;

Και που ‘ σαι : Οι στίχοι παρακάτω, δώρο:

Δεν θέλω χρόνο μαζί σου — θέλω ραντεβού στη ΔΟΥ.Όχι μαγκιές, φέρε φάκελο, όχι κουκούλα και hood.Το vibe σου χρυσό — αλλά unpaid,Marbella flex, κι ο λογαριασμός σου in pain.Louis V, duomo bags για το gram,Αλλά το έντυπο λείπει και σε ψάχνει το scan.

Το πας στο τέρμα; το πάμε audit trail,Δε μιλάμε για street game — μιλάμε για fail.

Ντύνομαι Balenciaga, πληρώνω σαν μπατίρης,Στο DM σου σκάει το εκκαθαριστικό της εφορίας.Το 9άρι στην τσέπη; το άλλο σε escrow,Colpo grosso; — τώρα colpo gross invoice,Το μόνο σου colpo: 3μηνο fine και zero in voice.

Τέλος αρχειακού αντιγράφουΤο πρωτότυπο παραμένει η επίσημη έκδοση αναφοράς.Μετάβαση στην αρχική πηγή ↗