Η ΔΕΘ έγινε πάλι το ντεκόρ. Εσύ, Πρόεδρε, ο πρωταγωνιστής.
Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας
Ανέβηκες στο βήμα σαν πυγμάχος που δεν έχει ξεχάσει την ήττα αλλά δεν την κουβαλάει πια σαν βάρος — την κρατάει στο δεξί γάντι για να την πετάξει στην επόμενη ευκαιρία. Μίλησες για πολιτική αλλαγή, για πρόγραμμα, για τέλος εποχής Μητσοτάκη. Το κοινό σου — κουρασμένο, μα πάντα ελπιδοφόρο. Οι φοιτητές χωρίς σπίτι, οι γιαγιάδες με ρύζι που έχει ΦΠΑ 24%, οι καθηγητές που κρατάνε το δημόσιο σχολείο με χαρτοταινία και πίστη.
Αλλά ε, Πρόεδρε…Μην ξεχνάς ότι κάθεσαι στην θέση που κάποτε καθόταν ένας Ανδρέας Παπανδρέου!
Η υποκρισία πίσω από το “Big Beautiful ΠΑΣΟΚ”
Το να πουλάς μεταρρύθμιση, ενώ θες να ξαναγοητεύσεις με το ρετρό brand σου, είναι σαν να σερβίρεις μπιφτέκι σόγιας με τη συσκευασία του μπαρμπα-Θανάση. Έχεις δίκιο — η ΝΔ έχει γίνει ο κουμπαράς των ολιγοπωλίων. Ο Τσίπρας παραπαίει ανάμεσα σε μετα-τραυματικές συμμαχίες και αναμνήσεις από πάλαι ποτέ προεδρικά ρέιβ.
Αλλά εσύ τι ακριβώς υπόσχεσαι;
Δημόσια υγεία, δημόσια παιδεία, χαμηλά ενοίκια, βρεφικά γάλατα με μηδενικό ΦΠΑ — το ακούω και κλαίω. Κλαίω γιατί το θέλω. Κλαίω γιατί ξέρω πως το να θες δεν αρκεί.
«Στην Ελλάδα του 2025, η πρόθεση είναι τσιρότο. Το χειρουργείο θέλει αίμα.»
«Στην Ελλάδα του 2025, η πρόθεση είναι τσιρότο. Το χειρουργείο θέλει αίμα.»
Τι σημαίνει η «νίκη» του ΠΑΣΟΚ σήμερα;
Σημαίνει ότι επιστρέφει ο πράσινος ήλιος με φως πιο ωραίο από το AI filter του Instagram; Σημαίνει σοσιαλδημοκρατία με γεύση Airbnb και QR κωδικό; Ή σημαίνει επιτέλους ένα κόμμα που δεν χρωστάει σε «χορηγούς» αλλά στους ανθρώπους που περπατούν με κομμένα φτερά;
«Δεν έχω προστάτες», είπες.
«Δεν έχω προστάτες», είπες.
ΟΚ. Έχεις όμως νούμερα; Έχεις νεολαία; Έχεις αφήγημα; Ή το μόνο που έχεις είναι το «όχι» στο “κακό” και το “ίσως” στο “καινούργιο”;
Γιατί τα ενοίκια δεν πέφτουν με powerpoint. Και οι τιμές στο σούπερ μάρκετ δεν τρομάζουν από ομιλίες στη ΔΕΘ.
Χρειάζεται πολιτική που ματώνει. Που βάζει χέρι εκεί που καίει. Που λέει: “Ναι, θα συγκρουστώ. Όχι, δεν θα κάνω παρασκήνιο.”
Αυτό το είπες. Και μπράβο σου.
Αλλά ε, Πρόεδρε, πες και τιμές, deadlines, παρεμβάσεις με νυστέρι. Όχι απλά ωραίες εξαγγελίες με ράφι ζωής δέκα ημερών.
Ο Ανδρουλάκης, ο Μητσοτάκης και ο Τσίπρας στο ίδιο ριάλιτι
Η χώρα καίγεται και εσείς παίζετε πινγκ πονγκ με τα hashtags σας. Αν θέλεις να είσαι διαφορετικός, τότε μίλα σαν να μην είσαι πολιτικός. Μίλα όπως μιλάει ένας γιατρός στη ΜΕΘ σε συγγενή ασθενούς. Με εντιμότητα, σκληράδα και ελπίδα.
Και κυρίως: άκου.
Άκου αυτούς που δεν ψηφίζουν. Που γελάνε με την πολιτική γιατί πονάει πιο πολύ από το ενοίκιο. Αυτοί θα σε σώσουν ή θα σε τελειώσουν.
Ε, Πρόεδρε… Πότε θα δούμε φλόγες, όχι μόνο λόγια;
Αν δεν φλέγεσαι, θα σβήσεις. Αν δεν πείσεις, θα μείνεις στο “αξιοπρεπές ποσοστό”.
Αν δεν φλέγεσαι, θα σβήσεις. Αν δεν πείσεις, θα μείνεις στο “αξιοπρεπές ποσοστό”.
Αυτό είναι το σχέδιο; Ή θα τους ξεπεράσεις όλους απ’ τα αριστερά χωρίς να ζητάς άδεια;
Σου εύχομαι το δεύτερο. Αλλά μέχρι τότε, μην περιμένεις να σε πιστέψουμε μόνο γιατί δε σε σιχαθήκαμε ακόμα.
Είναι κι αυτό κάτι, βέβαια. Αλλά δεν φτάνει.
Call to arms:
Αυτό είναι το νέο ΠΑΣΟΚ; Ή μια καλή πρόβα γενικής πριν την απόσυρση;
Γιατί αν δεν το εννοείς, Πρόεδρε, δώσε τη θέση σε κάποιον που το εννοεί.