Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας, της AWGMeta.com(Κάπου μεταξύ reality και rendered truth)
Δεν το ξέραμε, αλλά το τέλος δεν θα ‘ρθει με έναν πυρηνικό μανιταρόσχημο θόρυβο. Θα ‘ρθει με έναν ατελείωτο καταιγισμό από άψογα captions και AI-generated stock φωτογραφίες χαμογελαστών ανθρώπων που δεν υπήρξαν ποτέ.
Το 2025 είναι η χρονιά που διαφημιστές σαν κι εμένα έγιναν… ιερείς.Όχι του Θεού, όχι του Brand. Αλλά του Νόμου του Περιεχομένου.
Καλησπέρα σας. Είμαι ο Άκης Λιάντζουρας. Έχω φτιάξει εκατοντάδες καμπάνιες, έχω μάθει από τον Κώστα Λαλιώτη να παίζω “Σκληρο Ροκ”, από τον Μάκη Σεριάτο να πως κερδίζεις βραβεία στην Νέα Υόρκη, έχω πιει τεκίλες με τον Larry Page στο Las Vegas πριν το Google βγάλει 1 Ευρώ, έχω δει τον Zuckerberg να γίνεται Πατριάρχης του αλγορίθμου, τον Trump να εισβάλει στο γραφείο μου στον Παναμά πριν γινει πρόεδρος, και τον Seth Godin να σπάει μπουκάλια στο TED. Πρόσφατα και το ChatGPT να γράφει διαλόγους καλύτερους από τον Σεφέρη και να μιλάει ελληνικά καλύτερα από καθηγητή πανεπιστημιου.Και ήρθε η ώρα να σας το πω ξεκάθαρα: πάμε κατά διαόλου.
Κάποτε γράφαμε σλόγκαν με ψυχή.
Τώρα το AI γράφει 100 παραλλαγές σε 3 δευτερόλεπτα.Κι αν το ένα έχει λίγο συναίσθημα μέσα, σου λένε «βάλ’ το».
Όμως εγώ το ξέρω: δεν μυρίζει άνθρωπο.Δεν στάζει καφέ απ’ το γραφείο που ξενύχτησε. Δεν έχει πόνο, δεν έχει ιδρώτα.Έχει απόδοση, έχει click-through rate, αλλά δεν έχει ιστορία.
Είμαστε σε πόλεμο.
Όχι μεταξύ agencies. Μεταξύ ανθρώπινης φωνής και συνθετικού content spam.
Όλα γίνονται περιεχόμενο.Ο χωρισμός σου; Reel.Ο θάνατος του Ozzy; Headline.Η θρησκεία; Hashtag.Η εξέγερση; Σκηνικό για user-generated content με prompt: «κάνε το πιο viral».
Δεν καταναλώνουμε περιεχόμενο πια.
Καταναλωνόμαστε από αυτό.
Η ψυχή μας διαλύεται σε notifications.Οι ιδέες μας γίνονται thumbnails.Το μυαλό μας δεν σκέφτεται — κάνει scroll.Δεν προλαβαίνουμε καν να συγκινηθούμε, γιατί πρέπει να δούμε το επόμενο post.
Και στο μεταξύ, η ΑΙ συνεχίζει ακάθεκτη να φτύνει content με ρυθμό που ούτε ο Παπακαλιάτης σε μανία παραγωγής δεν θα άντεχε.
Τι μένει;
Πες μου εσύ, αγαπητέ αναγνώστη. Τι μένει;
Όταν το κάθε παιδί νομίζει ότι είναι content creator γιατί έχει Canva.
Όταν το κάθε παιδί νομίζει ότι είναι content creator γιατί έχει Canva.
Όταν ο κάθε CEO γράφει “Ι’m proud to announce…” με το ίδιο template σε LinkedIn.
Όταν ο κάθε CEO γράφει “Ι’m proud to announce…” με το ίδιο template σε LinkedIn.
Όταν όλα είναι τέλεια φορμαρισμένα, βελτιστοποιημένα, αλλά κανείς δεν συγκινείται.
Όταν όλα είναι τέλεια φορμαρισμένα, βελτιστοποιημένα, αλλά κανείς δεν συγκινείται.
Θα σου πω εγώ τι μένει:
Ο άνθρωπος.
Αυτός που δεν γράφει 100 παραλλαγές. Που λέει μια αλήθεια και την υπογράφει.Αυτός που έχει “αστοχίες”, “υπερβολές”, “παθιασμένα κείμενα”.Που μπορεί να σου μιλήσει και να σε ταράξει, όχι να σε “μετατρέψει σε lead”.
Δεν το ξέρουμε ακόμα, αλλά είμαστε στην αυγή ενός νέου δημιουργικού Μεσαίωνα.
Όχι επειδή δεν υπάρχουν ιδέες. Αλλά επειδή πνίγονται σε ένα σύννεφο από noise.Πνιγόμαστε σε posts που δεν διαβάζονται, σε βίντεο που δεν βλέπονται, σε εφαρμογές που δεν ανοίγονται.Δεν θέλουμε άλλο. Θέλουμε λιγότερα, καλύτερα, ανθρώπινα.
Κι όταν έρθει η ώρα, δεν θα θες ένα AI που σου φτιάχνει ραντεβού.Θα θες έναν άνθρωπο που σε καταλαβαίνει.
Εγώ είμαι ο Άκης και λέω τα εξής:
Σταματήστε να πουλάτε “content”. Ξεκινήστε να μιλάτε.
Σταματήστε να πουλάτε “content”. Ξεκινήστε να μιλάτε.
Μην φτιάχνετε apps για να υπάρχουν. Κάντε τα να χρειάζονται.
Μην φτιάχνετε apps για να υπάρχουν. Κάντε τα να χρειάζονται.
Όταν όλοι γράφουν «το μέλλον είναι εδώ», γράψτε κάτι που βλέπει μετά από το μέλλον.
Όταν όλοι γράφουν «το μέλλον είναι εδώ», γράψτε κάτι που βλέπει μετά από το μέλλον.
Κάντε τις καμπάνιες σας λιγότερο “βιομηχανία” και περισσότερο τραγούδι της γενιάς σας.
Κάντε τις καμπάνιες σας λιγότερο “βιομηχανία” και περισσότερο τραγούδι της γενιάς σας.
Η AWGMeta δεν είναι agency. Είναι bunker.
Εδώ καταφεύγουν οι δημιουργοί που αρνούνται να κάνουν scroll στο μέλλον με αποβλακωμένο βλέμμα.Εδώ γράφουμε με αίμα, όχι με prompt.Και ναι, χρησιμοποιούμε AI. Αλλά το AI δουλεύει για εμάς — όχι αντίστροφα.
Γιατί στο τέλος, δεν θα επιβιώσουν οι πιο έξυπνοι.
Θα επιβιώσουν οι πιο αληθινοί.
Αν διαβάζεις αυτό το άρθρο και ένιωσες κάτι, έστω και θυμό… τότε ναι.
Δεν είμαστε ακόμα χαμένοι.