Η Μελόνι δεν είναι ατύχημα. Είναι το πείραμα που αποδίδει

Γράφει ο Άκης Λιάντζουρας

Κάπου μεταξύ του στιλ Λεπέν και της ελκυστικότητας μιας φορολογικής όασης, η Τζόρτζια Μελόνι δεν κρατά απλώς τα ηνία της Ιταλίας – τα δένει με φιόγκο και τα κουβαλάει στις Βρυξέλλες. Με έλλειμμα κάτω από 3%, αναβαθμισμένο χρέος, και 18% αύξηση στις ξένες επενδύσεις, η «φασίζουσα» πρωθυπουργός δείχνει σταθερότητα τη στιγμή που η Ευρώπη αλλάζει κυβερνήσεις πιο συχνά απ’ όσο αλλάζει κάλτσες.

«Το “Melonomics” είναι το νέο μανιφέστο του δεξιού ρεαλισμού. Και οι αγορές το ερωτεύτηκαν.»

«Το “Melonomics” είναι το νέο μανιφέστο του δεξιού ρεαλισμού. Και οι αγορές το ερωτεύτηκαν.»

Από το χάος της Ιταλίας, σε έναν φάρο για την alt-right Ευρώπη

Η Μελόνι ξεκίνησε σαν τρομακτικό παραμύθι για την αριστερά – και κατέληξε bedtime story για τα γραφεία επενδυτών. Στη Γαλλία, η Λεπέν τρίβει τα χέρια. Στη Γερμανία, η AfD στήνει σαμπάνιες. Η Βρετανία παρακολουθεί με μάτι που γυαλίζει. Το “μοντέλο Μελόνι” δεν φοβάται λέξεις όπως μείωση φόρων, κόκκινο χαλί για πλουσίους, ή δημοσιονομική πειθαρχία – το μόνο που φοβάται είναι τη στασιμότητα.

Μιλάνο, η νέα Ζυρίχη – με λιγότερα ρολόγια, περισσότερους δισεκατομμυριούχους

Η Ιταλία μετατρέπεται σε ασφαλές καταφύγιο για τους πολύ πλούσιους. Flat tax στα 200.000 ευρώ, καλοστρωμένο φορολογικό χαλί, και κλιματισμός από την ΕΚΤ με τις πλάτες του Ταμείου Ανάκαμψης. Όσο η Γαλλία τους κυνηγάει, το Μιλάνο τους σερβίρει prosecco.

«Η Μελόνι δεν νίκησε την κρίση. Απλώς της φόρεσε Armani και την έκανε export model.»

«Η Μελόνι δεν νίκησε την κρίση. Απλώς της φόρεσε Armani και την έκανε export model.»

Φως στο ευρωπαϊκό σκοτάδι ή καλά καμουφλαρισμένος εφιάλτης;

Ανάπτυξη 1%, μικρός πληθυσμός, άνοδος κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Σε σχέση με την παραπαίουσα Γερμανία και το βυθισμένο Λονδίνο, η Ιταλία φαίνεται λαμπερή. Αλλά τι σημαίνει όταν η οικονομική σωτηρία έρχεται από ένα κόμμα με μεταφασιστικές ρίζες; Ότι η Ευρώπη χάνει τα πολιτικά αντανακλαστικά της – ή απλώς ότι αποφάσισε πως το μόνο που την νοιάζει είναι το cash flow;

Ο «μετριοπαθής λαϊκισμός» – το νέο σουτιέν της αγοράς

Μπορείς να είσαι και ακροδεξιός και αξιόπιστος επενδυτικά; Φαίνεται πως ναι. Οι αναλυτές βαφτίζουν το μοντέλο της Μελόνι ως “μετριοπαθή συντηρητισμό”. Στην πράξη, σημαίνει λιγότερη φλυαρία, περισσότερη δράση – και σίγουρα κανένα ενδιαφέρον για κοινωνικά δικαιώματα, όσο δεν πειράζονται οι δείκτες.

Ερώτημα κλεισίματος:

Μπορεί η Ευρώπη να διατηρήσει δημοκρατικά προσχήματα, αν η οικονομική επιτυχία γίνεται αποκλειστικότητα της ακροδεξιάς;Ή μήπως τα “Melonomics” είναι απλώς η αρχή ενός πολιτικού μετασεισμού που θα μετατρέψει τη Γηραιά Ήπειρο σε καλοσιδερωμένο φέουδο;

Τέλος αρχειακού αντιγράφουΤο πρωτότυπο παραμένει η επίσημη έκδοση αναφοράς.Μετάβαση στην αρχική πηγή ↗